Ons leven aan zee in El Palmar
Na Sevilla rijden we richting de kust, naar El Palmar. Een plek waar we al veel over gehoord hadden, maar nog niet eerder waren geweest. We komen aan terwijl de zon langzaam in de zee zakt. Zo’n moment waarop alles even stilvalt en je denkt: ja, dit klopt.
Al snel merken we dat dit een plek is waar veel samenkomt. Surfers, campertjes, kleine restaurantjes en mensen die hier duidelijk al langer blijven hangen dan gepland. Het voelt los en relaxed, alsof iedereen hier een beetje hetzelfde zoekt.
Surfen met Asta
We pakken onze wetsuits erbij en gaan het water in. De golven zijn pittig, maar dat maakt het ook juist leuk. Met vallen en opstaan lukt het af en toe om een golf te pakken, en dat is al genoeg om er helemaal in op te gaan. We proberen Asta ook op een surfboard te krijgen, maar dat vindt ze toch iets te spannend. Zij houdt het liever met vier pootjes stevig op de grond.
Tussendoor genieten we van het strandleven. Eten op het strand, een tafel met uitzicht op zee en de zon die elke avond weer in de oceaan zakt. Het zijn simpele momenten, maar juist dat maakt het zo fijn.
Bezoek
We krijgen bezoek van Joanna en gaan samen nog een keer het water in. Het is niet per se mooi surfen, maar wel heel veel lachen. Dat blijft misschien nog wel het meest hangen.
Ook maken we een paar uitstapjes in de omgeving. In Conil vieren ze Día de Andalucía en is het overal druk en levendig. Mensen op straat, muziek, terrasjes in de zon — zo’n dag waarop alles samenkomt. In Jerez zoeken we het weer iets anders op en gaan we klimmen in een boulderhal, een fijne afwisseling na al die dagen buiten.
Maar uiteindelijk zijn het vooral de rustige momenten die blijven hangen. Asta die los over het strand rent, een leeg veld waar we even helemaal alleen zijn, of gewoon samen zitten en niets hoeven. Dat gevoel van even nergens naartoe hoeven, ook al zijn we onderweg.
Na een paar dagen slaat het weer om en begint het te regenen. Voor ons het teken om weer verder te trekken.
El Palmar de Vejer
El Palmar is zo’n plek waar je makkelijk langer blijft dan je van plan was. Niet omdat er zoveel moet, maar juist omdat er zo weinig hoeft.